olmuyo işte, arada binler km, kıta ,okyanus olsa bile huylu huyundan vazgeçmio.
eşeğe altın semer vuruyosun ama eşek aynı eşek olarak hayatına devam ediyo,sen altınını kaybettiğinle kalıyosun.
ama tanıyorum ben bu adamı. iki çemkirsen hemen kayıplara karışıyo, sen bin defa arıyosun ama açmıo o telefonu.
"al o telefonu götüne sok" demek istiyosun da diyemiosun bunu da ...
o kadar bağlanmışım ki hep hayatımda var olsun istiyorum...
o kadar hayal etmişim ki gerçek olsun istiyorum...
o kadar çok istemişim ki artık olsun diyorum...
bütün gün sokakta oynadıktan sonra terleyip ,pis tekeler gibi kokan 7 yaşındaki kuzenim yıkanmayı reddeder. babası uzun uğraşlar sonunda sinirleri zıplamış bi şekşlde yanımıza gelir.
bak emirhan karar ver seni annen mi yıkasın, babaannen mi, halan mı , ayben mi?
kuzeni gevrek gevrek gülerek beni işaret eder, 'ayben yıkasın, hem memelerini görürürm '
aynı kuzen ertesi gün birden bire boş girdi, sonra da ağlamaya başladı,
emir noldu nie ağlıyosun
kuzenden gelen cevap;
nazar değdi galiba.....
5. dereceden 15 bilinmeyenli bi gelecek ile Amerika kıtasında hayatına devam etmekte olan sevdiceğim, kendisine yönelttiğim her soruyu ,ona laf sokma olarak algılamaya başladı. şu an cidden onun gözünü oymak gelio içimden...
öğlen her zamanki konuştuğumuz saatte nete girdim, gelmedi, arada 8 saat gibi bi fark olduğu için sabahın köründe uyanamamıştır die düşündüm ve hiç üstünde durmadım.
akşam nete girdim.çağrı attım o da gelsin die. bi baktım kameradan, uykulu uykulu yatıo tosbağa. uykusu vardır,mayışmıştır die sesimi çıkarmadım yine. zaten 15 dk durdu en fazla 3 kelime yazdı..yarım saat uyucam dedi. o dedim.
sonra uyanmış bizimki, açtı yine neti. bu defa da konuşmuo.öle bakışıoruz sadece. daha doğrusu ben onunh donmuş görüntüsüne bakıp iç geçiriorum, o da bişilerle uğraşıo heralde. e bi müddet sonra sıkıldım tabee. "orda kalma süreni uzatabilicek misin " " birazdan okula mı gidiceksin" cümlelerini kurduktan sonra baktım ki gayet sinir stresli cevaplar alıorum.
yine bi göz oyma operasyonuna girişmek geldi içimden ama evvela bi yaaaaaaaaa sabırrrr çektim ve gayet sakin beklemeye devam ettim. baktım ki ben devam ettikçe beklemeye o donuk bakmayı sürdürüo, ses sada yok. bu böyle gitmez deyip " istersen işin bittikten sonra konuşalım" deme gafletinde bulundum.
yok çok üstüne geliiomuşum, yok sinirliymişim, ondan ne bekliomuşum, orda bissürü şeyle uğraşıomuş.
e sinir katsayımda bi fırlama oldu o anda.
bu erkek organiği ne garip yaratık yarebbiiimm....
bu aralar behzat ç. ye adamışım zati kendimi , önüme gelene " sırıtma lan" deyip 2 çakasım var.
annesi ankara kedisi, babacığı van kedisi olan bi yavru getirmek üzereyim eve. yavrucuklar dişiyse bi tane alıcam. bakalıım 2 yavru anlaşabilicek mi? bahçedeki 3 yavru kediyi de besliyorum. kendimi yalnız, bekar ,yaşlı ,zayıf ,ewinde 15 kedisi olan, sokak kedilerine de kucak açan teyzelere benzetmeye başladım. sonum nolur bilemiyorum.
zaten sevdiceğim de ağustosa kadar gurbet ellerde kalmayı planlıomuş. ben de artık kırk yılın başı bulduğum düzgün bi erkeği amerikalı hatunlara kaptırıp bi tarafıma kına yaktırırım. 5 kedi daha alırım. mutlu mesut yaşarım.
babaannemim 85 yaşındaki ablasını ziyarete gittim bu gün. tutturdu nie hala evlenmiosun. bu yaşta onu bunu beğenmiomuşuz sonra evde kalırmışız falan felan. sanki evlenme teklifi aldım da ben yok olmaz diyorum.
efffffffffffffffffff
şu benim amerikadaki sevdiceğim kendilerinden beklemediği bi performansla telefon edip, dün gece iiyi geceler dileklerini iletti. maşşallah her gün telefon konuşması yapıyoruz, artık msnde konuşmaya da başladık. gerçi kamera açıp daha çok bakışıyoruz, ben de ağzından cımbızla laf almaya uğraşıyorum ama olsun.
az ve öz konuştuğu için dönüşüyle ilgili küçük bi ayrıntıyı benle paylaşmayı atlamış galiba. gerçi küçücük bi bilgi ama olsun. ağustosa kadar orda kalmayı planlıomuş kendileri. kan beynime sıçradı tabi. daha önce bana söylemişmiş, hatırlamam lazımmı. böle bi şeyi bilio olsan unutur muyum hiç yaaa.... bu ne ...
diyelim ki her şey yolunda gitti. ağustosta döndü sesek, eylül- ekim gibi iş bulsa e biz ne zaman ewlenicez yahuuu... şurda 30 a 3 kalmışken daha ne kadar belicem ben yaaa....
ağlamak istiorum sayın seyirciler.....
biraz pis bi başlık olduğunun farkındayım ama merak ettim ,pisiler gaz çıkarırı mı? ewinde 10 yıl kedi besleyen halam bile ilk kez gaz çıkaran bi kedi gördüğünü söyledi. enteresan tabi...
şu an bu yazıyı çok zor şartlar altında yazdığımı söylemek istiyorum. önce mouse saldırıya uğradı, sonra da klavyenin üzerinde inip kalkan parmaklarım.. saldırı hala devam etmekte..
bu pisi resmen oyun oynuo benle. bi güzel uzanıp keyif yappim diyorum, hooop saçımda. pençelerini saçlarımdan sıyırıp tekrar keyfime döneyim diyorum, hooop yine saçımda.geçen gün resmen bana kafa attı. Tırmalıyo, ısırıyo, kafa atıyo... ben de boş durmuyorum tabi. yerimden doğrulup bi kaç tehdit sayuruyoorum. o sırada pisicik benim kalktığım yere yayılıp yalanmaya başlıyor, ha bi de uykuya dalıyo sorma gitsin. hanfendinin keyfi bozulmasın die ben yer değiştirmek durumunda kalıyorum.
sonra kucağımda uyumasını iii bilio ,.sırf o uyanmasın die kıpırdamadan durduğumu bilirim ben. tabi insanın nankör bi kedisi olunca uyandığı andan itibaren tırmalamalar, ısırmalar devam ediyor.
bazen de kucağıma çıkıp, bana arkasını dönüp , kuyruğuyla burnumu taciz ediyo..
Allah'ım neydi günahımmm....
esnaf olmak zor iş vesselam.. Allahtan bizim ekmek teknesini babam açıo da kör vakitlerde uyanmaktan kurtuluorum. bütün gün hesap kitapla uğraşıp basit bi muhasebe işi yürüttükten sonra da arabamla (burayı vurgulamak istiyorum) ewimin yolunu tutuyorum. arabam kısmını vurguladım çünkü henüz 1 aydır araba kullanıorum. o direksiyona her oturduğumda yanımdakilerin dualarıyla bi irkilip kendime geliorum. sonra arabayı kaldırmak var. bizim buraralda trafik kuralı yerine orman kuralları geçerli. merada salınan danalar misali yayalar yol ortalarında. e ben de şöfer nebahat olduktan sonra iiice küfürbaz olmaya başladım. oturduğum yerden millete bağrınıp duruorum. camlar kapalı da kimse duymuo. yoksa benim gibi 45 kiloluk bi hatunu çırpar çırpar kenara koyarlar vallaha.
yarın bizimkiler doktor kontrolüne bursa yollarına düşücekler. dükkan nöbeti bana kaldı. bi gün tam 12 saat ihtiyaç molası vermeden nöbete sadık kalmışlığım var. idmanlıyım artık.
biraz önce annem geldi, telf aşağıda bırakmışım o da uzzuun uzuuun çalmramış. normalde telefonlara bakmayan babam benim dokunmatik telefonumu açmayı başarmış. kendisini burdan kutlamak istiorum.
arayan tabiikiii sevdiceğim. teee amerikalardan aramış:))) tabi şımardım hemen kendi içimde. ben de geri aradım ama mallum çok yazmasın die az az konuşup bolca mailleşioruz. kendileri büyük performans gösteriolar wallaha, ondan bu kadarını beklemezdım. bana 2.5 yılda 1 tane bile msj atmadı bu adam. bn şaşırmiiim de kimler şaşırsın a dostlar...
hee bu arada sevdiceğim askere gittiğinde ' e tabi arıcak seni, askerde şimdi, askerlik psikolojisi' diyerek laf sokan arkadaşlara da uygun bi kapak mı yollasam bilemiyorum..
