baştan mı başlasam yoksa sondan mı bilemedim şimdi

5. dereceden 15 bilinmeyenli bi gelecek ile Amerika kıtasında hayatına devam etmekte olan sevdiceğim, kendisine yönelttiğim her soruyu ,ona laf sokma olarak algılamaya başladı. şu an cidden onun gözünü oymak gelio içimden...

öğlen her zamanki konuştuğumuz saatte nete girdim, gelmedi, arada 8 saat gibi bi fark olduğu için sabahın köründe uyanamamıştır die düşündüm ve hiç üstünde durmadım.

akşam nete girdim.çağrı attım o da gelsin die. bi baktım kameradan, uykulu uykulu yatıo tosbağa. uykusu vardır,mayışmıştır die sesimi çıkarmadım yine. zaten 15 dk durdu en fazla 3 kelime yazdı..yarım saat uyucam dedi. o dedim.

sonra uyanmış bizimki, açtı yine neti. bu defa da konuşmuo.öle bakışıoruz sadece. daha doğrusu ben onunh donmuş görüntüsüne bakıp iç geçiriorum, o da bişilerle uğraşıo heralde. e bi müddet sonra sıkıldım tabee. "orda kalma süreni uzatabilicek misin "    "  birazdan okula mı gidiceksin" cümlelerini kurduktan sonra baktım ki gayet sinir stresli cevaplar alıorum. 

yine bi göz oyma operasyonuna girişmek geldi içimden ama evvela bi yaaaaaaaaa sabırrrr çektim ve gayet sakin beklemeye devam ettim. baktım ki ben devam ettikçe beklemeye o donuk bakmayı sürdürüo, ses sada yok.  bu böyle gitmez deyip " istersen işin bittikten sonra konuşalım" deme gafletinde bulundum.

yok çok üstüne geliiomuşum, yok sinirliymişim, ondan ne bekliomuşum, orda bissürü şeyle uğraşıomuş.

e sinir katsayımda bi fırlama oldu o anda.
bu erkek organiği ne garip yaratık yarebbiiimm....

bu aralar behzat ç. ye adamışım zati kendimi , önüme gelene " sırıtma lan" deyip 2 çakasım var.