bu satırları kucağıma yayılmış mışıl mışıl uyuyan pisicik rahatını bozmasın die 2 büklüm yazıorummm

esnaf olmak zor iş vesselam.. Allahtan bizim ekmek teknesini babam açıo da kör vakitlerde uyanmaktan kurtuluorum.  bütün gün hesap kitapla uğraşıp basit bi muhasebe işi yürüttükten sonra da arabamla (burayı vurgulamak istiyorum) ewimin yolunu tutuyorum. arabam kısmını vurguladım çünkü henüz 1 aydır araba kullanıorum. o direksiyona her oturduğumda yanımdakilerin dualarıyla bi irkilip kendime geliorum. sonra arabayı kaldırmak var. bizim buraralda trafik kuralı yerine orman kuralları geçerli. merada salınan danalar misali yayalar yol ortalarında. e ben de şöfer nebahat olduktan sonra iiice küfürbaz olmaya başladım. oturduğum yerden millete bağrınıp duruorum. camlar kapalı da kimse duymuo. yoksa benim gibi 45 kiloluk bi hatunu çırpar çırpar kenara koyarlar vallaha.

yarın bizimkiler doktor kontrolüne bursa yollarına düşücekler. dükkan nöbeti bana kaldı. bi gün tam 12 saat ihtiyaç molası vermeden nöbete sadık kalmışlığım var. idmanlıyım artık.

biraz önce annem geldi, telf aşağıda bırakmışım  o da uzzuun uzuuun çalmramış. normalde telefonlara bakmayan babam benim dokunmatik telefonumu açmayı başarmış. kendisini burdan kutlamak istiorum.

arayan tabiikiii sevdiceğim. teee amerikalardan aramış:)))  tabi şımardım hemen kendi  içimde. ben de geri aradım ama mallum çok yazmasın die az az konuşup bolca mailleşioruz. kendileri büyük performans gösteriolar wallaha, ondan bu kadarını beklemezdım. bana 2.5 yılda 1 tane bile msj atmadı bu adam. bn şaşırmiiim de kimler şaşırsın a dostlar...

hee bu arada sevdiceğim askere gittiğinde ' e tabi arıcak seni, askerde şimdi, askerlik psikolojisi' diyerek laf sokan arkadaşlara da uygun bi kapak mı yollasam bilemiyorum..